Laboratorium Badawcze Monero

Monero jest zobowiązane nie tylko do produkcji zamiennej waluty, ale także do ciągłego badania w zakresie prywatności finansowej, która dotyczy kryptowalut. Poniżej znajdziesz prace naszego własnego Laboratorium Badawczego Monero. Więcej dokumentów wkrótce.

Dokumenty Laboratorium Badawczego Monero

Abstrakt: Ten biuletyn badawczy opisuje ewentualny atak na system anonimowości oparty na podpisie pierścieniowym. Do argumentacji użyliśmy protokołu o kryptowalutach CryptoNote 2.0 opublikowanego przez Nicolasa van Saberhagena w 2012 roku. Zostało już uprzednio zaprezentowane, że nieidentyfikowalność maskująca parę jednorazowych kluczy może być uzależniona od ieidentyfikowalności wszystkich kluczy użytych w danym podpisie pierścieniowym. Pozwala to na możliwą reakcję łańcuchową w identyfikowalności pomiędzy podpisami pierścieniowymi, powodując krytyczną utratę nieidentyfikowalności całej sieci, jeśli parametry będą źle dobrane oraz jeśli atakujący będzie w posiadaniu wystarczającego procentu sieci. Podpisy jednak nadal są jednorazowe i jakikolwiek taki atak niekoniecznie naruszy anonimowość użytkowników. Mimo to, taki atak mógłby przypuszczalnie osłabić wytrzymałość, którą CryptoNote demonstruje przeciwko analizie łańcuchu bloków. Ten biuletyn badawczy nie uległ rewizji i jedynie odzwierciedla wyniki wewnętrznego dochodzenia.

Przeczytaj całość

Abstrakt: Czwartego września 2014 roku miał miejsce nietypowy i nowatorski atak na sieć kryptowaluty Monero. Atak podzielił sieć na dwa oddzielne podzbiory, które odmówiły zaakceptowania słuszności drugiej podgrupy. Spowodowało to niezliczone efekty, których część nie została jeszcze poznana. Hakerzy mieli krótki okres czasu, podczas którego mogło dojść m.in. do sfałszowania. Ten biuletyn badawczy opisuje niedociągnięcia w kodzie referencyjnym CryptoNote, które pozwoliły na ten atak, rozwiązania wstępnie podjęte przez Rafała Freemana z Tigusoft.pl, a następnie przez zespół CryptoNote, aktualne poprawki w bazie kodowej Monero oraz bada wpływ zaatakowanego bloku na sieć. Ten biuletyn badawczy nie uległ rewizji i jedynie odzwierciedla wyniki wewnętrznego dochodzenia.

Przeczytaj całość

Wstęp: Ostatnio w internecie pojawiły się pewne obawy odnośnie kodu źródłowego CryptoNote oraz protokołu, oparte na tym, że protokół ten jest bardziej skomplikowany niż, na przykład, protokół Bitcoina. Celem tej notatki jest próba wyjaśnienia niektórych nieporozumień oraz rozwianie tajemnicy otaczającej Podpisy Pierścieniowe Monero. Zacznę od porównania obliczeń użytych w podpisach pierścieniowych CryptoNote (jak opisano w [CN]) z obliczeniami w [FS], na których bazuje CryptoNote. Następnie porównam obliczenia w podpisie pierścieniowym do tego, co tak naprawdę jest zawarte w bazie kodowej CryptoNote.

Przeczytaj całość

Abstrakt: Zauważyliśmy, że wiele ataków w formie analizy łańcuchów bloków może zdegradować niewykrywalność protokołu CryptoNote 2.0. Analizujemy możliwe rozwiązania, dyskutujemy względne zalety i wady tych rozwiązań i sugerujemy ulepszenia w protokole Monero, które zapewnią długoterminową odporność kryptowaluty na analizy łańcucha bloków. Nasze zalecane ulepszenia Monero uwzględniają politykę minimalnego miksowania na poziomie protokołu w całej sieci z n=2 obcych wyjść na jeden podpis pierścieniowy, zwiększenie tej ilości do n=4 na poziomie protokołu po dwóch latach oraz tymczasową domyślną ilość n=4 na poziomie portfela. Zalecamy również metodę wysyłania wyjść Monero w stylu torrentów. Dyskutujemy także nad niejednolitą, zależną od wieku metodą wyboru miksowania w celu złagodzenia pozostałych form analizy łańcucha bloków tu opisanych, ale nie czynimy żadnych formalnych zaleceń ich wdrożenia z wielu powodów. Rozgałęzienia następujące w efekcie tych ulepszeń również są opisane w pewnym stopniu. Ten biuletyn badawczy nie uległ rewizji i jedynie odzwierciedla wyniki wewnętrznego dochodzenia.

Przeczytaj całość

Abstrakt: Ten artykuł wprowadza do metody ukrywania kwot transakcji w silnie zdecentralizowanej, anonimowej kryptowalucie Monero. Podobnie jak Bitcoin, Monero jest kryptowalutą rozprowadzaną za pomocą procesu wydobycia z dowodem pracy. Oryginalny protokół Monero został oparty na CryptoNote, który używa podpisów pierścieniowych oraz jednorazowych kluczy w celu ukrycia nadawcy i odbiorcy płatności. Ostatnio deweloper Centrum Bitcoina, Gregory Maxwell, omawiał oraz wdrożył technikę użycia zobowiązań bitowych, aby ukryć kwotę transakcji. Ten artykuł opisuje nowy rodzaj podpisu pierścieniowego - Wielowarstwowy Łączony Spontaniczny Anonimowy Podpis Grupowy, który umożliwia ukrycie kwot, nadawcy i odbiorcy przelewów z rozsądną wydajnością oraz weryfikowalną produkcją monet bez zaufania. Przytoczono niektóre rozszerzenia protokołu, takie jak Zagregowane Dowody Zasięgu Schnorra oraz Wielopodpisy Pierścieniowe. Autor pragnie zaznaczyć, że wczesne projekty tego artykułu zostały opublikowane w społeczności Monero oraz na kanale IRC dotyczącym badań nad Bitcoinem. Projekty haszowania łańcucha bloków są dostępne w [14] i dowodzą, że praca ta została rozpoczęta w lecie 2015 roku i skończona na początku października 2015 roku. E-print dostępny jest także na stronie http://eprint.iacr.org/2015/1098.

Przeczytaj całość

Abstrakt: Users of the Monero cryptocurrency who wish to reuse wallet addresses in an unlinkable way must maintain separate wallets, which necessitates scanning incoming transactions for each one. We document a new address scheme that allows a user to maintain a single master wallet address and generate an arbitary number of unlinkable subaddresses. Each transaction needs to be scanned only once to determine if it is destinated for any of the user’s subaddresses. The scheme additionally supports multiple outputs to other subaddresses, and is as efficient as traditional wallet transactions.

Przeczytaj całość

Ta strona jeszcze nie została przetłumaczona. Jeśli chcesz pomóc w jej tłumaczeniu, przejdź do README.